Trans-suïcide-cijfers — wat de claim van 41% verbergt
"41% van trans-jongeren probeert zelfmoord te plegen" is misschien wel het meest gebruikte argument voor jeugd-medische transitie. Het cijfer komt uit een Amerikaanse enquête onder volwassenen, met een gemakssteekproef.
Waar het cijfer vandaan komt
Het 41%-cijfer komt uit de National Transgender Discrimination Survey, een Amerikaanse enquête onder volwassenen uit 2008, met een gemakssteekproef van zelf-aangemelde respondenten. De vraag was of iemand ooit een suïcidepoging had gedaan — zonder specificatie van tijd of ernst en zonder klinische verificatie. De auteurs kunnen niet bepalen in hoeverre het cijfer het werkelijke aantal overschat (bron).
Wat klinische data laten zien
Michael Biggs (zie profiel) telde in 2022 vier bekende of vermoedelijke suïcides onder ongeveer 15.000 patiënten van GIDS, de wachtlijst meegerekend: 13 per 100.000 per jaar, 5,5 keer hoger dan bij leeftijdsgenoten, maar ver van het beeld dat het 41%-cijfer oproept (bron). Volgens de Cass Review lijkt het verhoogde suïciderisico van jongeren met genderdysforie vergelijkbaar met dat van jongeren met vergelijkbare psychische problemen (bron).
Wat het argument framet
Wie de 41%-claim gebruikt zegt feitelijk: "uw kind sterft als u geen toestemming geeft". Het is ontwerp emotionele dwang. Zie ook SEGM. Voor de bredere context zie De belofte vs. de werkelijkheid.