Hall e.a. (2021) — detransitie in een UK-cohort

Deze studie van Richard Hall en collega's, verschenen in BJPsych Open, is een retrospectieve dossierstudie naar detransitie binnen een cohort van een Britse genderkliniek voor volwassenen. Onderzocht werden 175 patiënten die tussen september 2017 en augustus 2018 uit de zorg werden ontslagen. De onderzoekers liepen de medische dossiers na om vast te stellen hoe vaak detransitie voorkwam.

De kernbevinding is dat twaalf mensen (6,9%) voldeden aan de gehanteerde definitie van detransitie. Daarnaast was er bij nog eens zes patiënten (3,4%) sprake van overlap met detransitie-ervaring, zonder dat zij strikt aan de definitie voldeden. De auteurs concludeerden dat detransitie mogelijk vaker voorkomt dan eerder werd aangenomen. Van het cohort had 94% hormonen gebruikt, maar minder dan de helft een genderbevestigende operatie ondergaan.

Methodisch is van belang dat het om een dossierstudie gaat, waarbij detransitie alleen kon worden vastgesteld voor zover die in de dossiers terugkwam. Wie na ontslag in stilte detransitioneerde of zich tot een andere zorgverlener wendde, viel buiten beeld — de gevonden 6,9% is daarmee een ondergrens. De multivariate analyse koppelde het zorgtraject aan neurologische ontwikkelingsstoornissen, nadelige jeugdervaringen, middelengebruik en psychische problematiek.

Voor het debat over genderzorg bij minderjarigen is de studie relevant omdat zij de claim ondermijnt dat detransitie verwaarloosbaar zelden voorkomt. Ook in een cohort van volwassenen, die geacht worden beter te kunnen oordelen dan kinderen, lag het aandeel detransitie aanmerkelijk hoger dan de lage cijfers die vaak worden aangehaald om medicalisering van jongeren te rechtvaardigen.