Pique Resilience Project

Het Pique Resilience Project was een initiatief van vier jonge vrouwen — Helena, Jesse, Dagny en Chiara — die hun eerdere transitie hadden teruggedraaid of hun trans-identificatie hadden losgelaten. Tussen 2018 en 2020 legden zij hun ervaringen vast in video's, artikelen, interviews en sociale media. Het project was een van de eerste die het verhaal van jonge detransitioners en desisters publiek en herkenbaar maakte.

De kern van hun getuigenissen is dat zij zich als tiener als non-binair of als transman identificeerden, een traject ingingen dat bij sommigen tot hormoongebruik leidde, en pas later ontdekten dat hun gevoel van onbehagen andere wortels had. Helena begon op haar zestiende met testosteron en stopte twee jaar later; Dagny identificeerde zich van haar vijftiende tot haar negentiende als non-binair en als transman voordat zij weer als vrouw ging leven. De naam Pique verwijst naar het patroon van plotseling opkomende genderdysforie in de adolescentie.

Het gaat hier niet om een onderzoeksbron maar om een ervaringsarchief. De waarde ligt in de eerstehands documentatie: vier vrouwen die hun eigen traject — van identificatie via medische stappen tot detransitie — gedetailleerd beschrijven. In 2019 brachten zij hun verhaal onder de aandacht van het Amerikaanse Congres en van beroepsorganisaties in de psychologie en sociaal werk.

Voor het debat over genderzorg bij minderjarigen is dit project relevant omdat het laat zien dat jongeren die in de affirmatieve zorg terechtkwamen, achteraf concludeerden dat hun dysforie samenhing met andere problematiek die niet was uitgevraagd. Hun verhalen ondersteunen de zorg dat snelle bevestiging en medicalisering bij adolescenten kunnen voorbijgaan aan de werkelijke oorzaken van hun lijden.