ROGD
Rapid-Onset Gender Dysphoria. Door Lisa Littman (2018) beschreven cluster-patroon waarin adolescenten zonder kindergeschiedenis van genderverwarring plots dysforie ontwikkelen, vaak na social-media-exposure en in vriendinnenclusters.
Wat is ROGD?
ROGD staat voor Rapid-Onset Gender Dysphoria: een patroon waarbij genderdysforie plotseling ontstaat in de adolescentie, bij jongeren die in hun kindertijd geen tekenen van genderincongruentie vertoonden. De term werd in 2018 geïntroduceerd door Lisa Littman op basis van een studie onder ouders. Het beschreven beeld wijkt af van het klassieke beeld van vroeg, aanhoudend onbehagen dat al in de vroege kindertijd zichtbaar is.
De waargenomen kenmerken
Twee observaties springen eruit. Ten eerste het plotselinge begin in de puberteit of adolescentie, zonder voorgeschiedenis. Ten tweede de clustering: de dysforie dook vaak op binnen vriendengroepen, waarbij meerdere jongeren binnen één vriendinnenclub zich kort na elkaar als trans gingen identificeren, doorgaans samenhangend met intensief gebruik van sociale media en online gemeenschappen. Het patroon trof opvallend vaak adolescente meisjes, een demografische verschuiving ten opzichte van eerdere decennia.
Het opvallende aan ROGD is niet alleen het plotselinge begin, maar de sociale context ervan: vriendinnenclusters en sociale media als gedeelde noemer.
Het debat over de term
ROGD is fel bestreden. Critici wijzen erop dat de oorspronkelijke studie op ouderrapportages berustte en geen oorzakelijk verband bewijst. Voorstanders houden vol dat de geobserveerde verschuiving in aantallen, leeftijd en sekseverhouding niet weg te verklaren valt en serieuze studie verdient. Onafhankelijk van het etiket is de onderliggende vraag urgent: in hoeverre wordt genderidentificatie bij adolescenten gevormd door sociale druk en conformisme in plaats van door een diepgewortelde, stabiele behoefte?
Waarom het ertoe doet
Als een deel van de dysforie sociaal aangejaagd en mogelijk voorbijgaand is, dan is het direct affirmeren en medicaliseren riskant. Een fase die zonder ingreep zou zijn overgegaan, wordt dan vastgelegd met onomkeerbare gevolgen, zie onomkeerbaarheid en detransitie en spijt. Dit is een centraal argument voor terughoudendheid en voor watchful waiting in plaats van snelle inzet van puberteitsblokkers. De Cass Review erkende de veranderde populatie en de noodzaak van behoedzaamheid.
Verder lezen
De inhoudelijke onderbouwing en context vind je bij genderinfo.nl, genderrisico.nl en genspect.nl, en in de bronnen van deze site.