Baxendale (2024) — puberteitsremming en cognitie

<Text fontSize="lg" lineHeight="1.8" color="#0d0e10">Deze review van neuropsycholoog Sallie Baxendale, verschenen in Acta Paediatrica, onderzocht wat er bekend is over de invloed van puberteitsremmers op de hersenontwikkeling en het cognitief functioneren. Baxendale doorzocht systematisch vier wetenschappelijke databanken en selecteerde zestien studies die de cognitieve effecten van GnRH-agonisten en -antagonisten bij dieren of mensen rapporteerden.</Text> <Text fontSize="lg" lineHeight="1.8" color="#0d0e10">De kernconclusie is dat medicatie die de puberteit onderbreekt een nadelig effect heeft op cognitieve en gedragsmatige functies. Bij zoogdieren be&iuml;nvloedt puberteitsremming de hersenstructuur en de ontwikkeling van sociale en cognitieve vaardigheden, met complexe en vaak geslachtsspecifieke effecten. Baxendale vond geen bewijs dat deze effecten volledig herstellen nadat de behandeling wordt gestaakt.</Text> <Text fontSize="lg" lineHeight="1.8" color="#0d0e10">Methodisch springt een tweede bevinding in het oog: geen enkele studie bij mensen heeft de invloed van puberteitsremmers op het neuropsychologisch functioneren systematisch onderzocht. De kennis berust grotendeels op dieronderzoek. Daarmee laat de review niet alleen schadelijke signalen zien, maar vooral een gat: precies de cognitieve gevolgen bij adolescenten die deze middelen krijgen, zijn nooit goed gemeten.</Text> <Text fontSize="lg" lineHeight="1.8" color="#0d0e10">Voor het debat over genderzorg bij minderjarigen is dit ontluisterend. Puberteitsremmers worden vaak als omkeerbaar en als een onschuldige pauzeknop voorgesteld. De review weerspreekt dat: er zijn aanwijzingen voor blijvende cognitieve effecten, terwijl het cruciale onderzoek bij mensen ontbreekt. Kinderen krijgen daarmee een ingreep waarvan de gevolgen voor de zich ontwikkelende hersenen niet in kaart zijn gebracht.</Text>