Bewley e.a. (2022) — herevaluatie van de evidence

Dit artikel, geschreven door Lucy Griffin, Katie Clyde, Richard Byng en Susan Bewley, herevalueert de begrippen sekse, gender en genderidentiteit en de rol van de psychiatrie in de zorg voor mensen met genderdysforie. De auteurs onderscheiden sekse als biologische categorie, gender als sociaal stelsel van gedragsregels, en genderidentiteit als een innerlijk gevoel. Zij stellen dat genderidentiteit zonder heldere definitie ongrijpbaar en onweerlegbaar wordt.

De kernbevinding is dat er geen langlopende vergelijkende studies bestaan die aantonen dat hormonale en chirurgische ingrepen superieur zijn aan andere benaderingen. De auteurs wijzen op de bijwerkingen van puberteitsremmers voor botdichtheid en vruchtbaarheid, op een Zweeds cohort dat jaren na transitie blijvend hoge psychiatrische morbiditeit liet zien, en op een pilot waarin zelfbeschadiging toenam ondanks verbetering van het lichaamsbeeld.

Methodisch is het een herziening van de literatuur en de gehanteerde begrippen. De auteurs betogen dat gegevens van lage kwaliteit worden ingezet alsof ze sterke aanwijzingen leveren, en dat de affirmatieve route waarin volledige medische transitie het doel is, kritisch tegen het licht moet worden gehouden. Zij bepleiten een grondige biopsychosociale beoordeling en behandeling van bijkomende psychiatrische problemen.

Voor het debat over genderzorg bij minderjarigen is het artikel relevant omdat het de psychiatrie terugroept naar haar rol nu genderdysforie niet langer als ziekte is geclassificeerd. De auteurs waarschuwen tegen een onkritisch affirmatief beleid en pleiten voor evidence-based en voorzichtige zorg waarin medische transitie niet het enige denkbare uitgangspunt is.