Boyd e.a. (2022) — zorg voor trans patiënten in de huisartsenpraktijk

<Text fontSize="lg" lineHeight="1.8" color="#0d0e10">In dit kwaliteitsverbeteringsproject, gepubliceerd in het tijdschrift <em>Healthcare</em>, bekeken Imogen Boyd, T. Hackett en Susan Bewley de dossiers van trans en genderdiverse patiënten in één Engelse huisartsenpopulatie. Ze maakten een nieuw instrument om zorgpaden, beoordelingen, behandelingen, monitoring en complicaties vast te leggen, en toetsten de zorg aan een internationale richtlijn.</Text><Text fontSize="lg" lineHeight="1.8" color="#0d0e10">De auteurs vonden geen bruikbare standaard voor audit in de eerste lijn, en grote verschillen tussen de schema's van de Britse genderklinieken en de specialistische richtlijnen. Getoetst aan een internationale richtlijn kreeg tot twee derde van de patiënten niet alle aanbevolen controles. Ze zagen lange wachttijden, veel medische complexiteit en ook ongewenste uitkomsten: een vijfde van de patiënten stopte met hormonen, van wie meer dan de helft spijt of een detransitie-ervaring noemde.</Text><Text fontSize="lg" lineHeight="1.8" color="#0d0e10">Het project is klein, maar populatiegebonden. De auteurs pleiten voor een op bewijs gebaseerde richtlijn voor de eerste lijn met meetbare standaarden, en voor herhaling van deze aanpak op grotere schaal. Voor het debat over genderzorg is het relevant omdat het laat zien hoe weinig er in de praktijk wordt bijgehouden over controles, stoppen en spijt.</Text>