Bron-dossier · rechtszaak
Bell v Tavistock.
Het Britse precedent dat het denken over informed consent bij jeugd-medische transitie veranderde — en dat tot vandaag juridisch en ethisch nawerkt.
Achtergrond
In 2019 spande Keira Bell, samen met "Mrs A" (een moeder van een autistische tiener), een zaak aan tegen het Tavistock and Portman NHS Foundation Trust. Centraal stond de vraag of minderjarigen Gillick-competent kunnen instemmen met puberteitsblokkers.
High Court 2020
Op 1 december 2020 oordeelde de High Court ([2020] EWHC 3274 (Admin)) dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat een kind van 13 jaar of jonger Gillick-competent kan zijn voor puberteitsblokkers, en evenzeer onwaarschijnlijk dat 14- en 15-jarigen dat kunnen. Voor 16- en 17-jarigen werd aangegeven dat clinici naar de rechter zouden moeten gaan voor toestemming. De zaak werd gepresenteerd als een verlies voor GIDS. Zie bron op /bronnen/.
Court of Appeal 2021
Op 17 september 2021 vernietigde de Court of Appeal ([2021] EWCA Civ 1363) de specifieke procedurele richtlijn: de High Court had geen positie ingenomen ten aanzien van de feitelijke vaststellingen, alleen ten aanzien van de procedure. De Court of Appeal stelde dat de Gillick-competentie-beoordeling bij clinici zelf hoort. Maar de Court onderschreef niet de affirmatieve praktijk — alleen de procedurele weg veranderde.
Wat overeind bleef
De feitelijke vaststellingen over de complexiteit van consent bij minderjarigen voor onomkeerbare medicalisering bleven juridisch en cultureel overeind. De Cass Review nam ze impliciet over. Voor de bredere context zie Cass Review; voor de ethische analyse Informed consent.
Lees verder